Bazı insanlar, sizinle araları bozulduğunda kendilerini daha değerli hissetmek için ortak arkadaşlarınızla yakın ilişkiler kurmaya çalışırmış. Amaçları dostluk kurmak değil; sizi “sorunlu taraf”, “yalnız kalan kişi” ya da “dışlanan insan” gibi hissettirmekmiş.
Bu ihtimali düşünebilen bir insanın ruh hâlini hayal etmekte zorlanıyorum. Çünkü insan, kendi değerini başkalarını yalnızlaştırarak değil; karakteriyle, duruşuyla ve samimiyetiyle inşa eder.
Yalnız kalırım korkusu refleksinden kendi karakterine uymayan insanlarla onların hatası ve değersizleştirmesine arkadaşlığına devam eden insanlar görmek...
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
Çocukken bu seviye takıntım yoktu. Vardı ama bu kadar bence yoktu. Sürekli üstüme oynanan çevremdeki insanların takıntıları zamanla zaten benimde doğuştan olan takıntılı kişiliğimi başka şeylerde yankı bulmasını sağladı. Sonra kötü kişisel deneyimler ve doğuştan gelen korkular da birleşerek böcek takıntısını oluşturdu. Bu hariç başka şeyleri takmama yol açtı. Her şeyi sosyal açıdan çok düşünmeme yol açtı. Engel olamıyorum. Zihnimdeki sesleri susturmak için dizi-film veya kitap gibi şeylerle, ayranı da içip uyumaya çalışıyorum. Başka türlüsü zor. Düşünmeden geçen bir ömür mü? Nadiren. Bedeni yormak yetmez. Bu hep ben de işlemiyor çünkü yorulduğumda zihnim dağılsın istiyorum. Uyumak değil. OKB hastaları veya takıntılı kişilik yapıları zihnini dağıtmadan rahat uyuyamaz.
Koca bir aile yapısında OKB tipi insanlar olduğunu düşünün. Biri inanç takıntılı, dağınıklığa ve yüzeysel temizlik tezgahın üstünde bulaşık kalmaması gibi sabit takıntıları var. Öteki tozlu eve katlanamaz. Yerde kıl istemez. Eşyaları düzenli, evi temiz ister.
Bir diğeri dediği an yapmanı bekler. Ailede de hep bir sabırsızlık vardır. Biri bacağını sallarsan, bacak bacak üstüne atarsan takar.Soğuk su dolapta hazır etmezsen takanı olur. Buzdolabında az bir baksan "alacağını düşün ve sonra aç" diyip buzdolabını kapatan insanlar düşünün. Öteki düşündüklerini yazmana takıp silmeni ister. Bir diğeri sıcağa hiç gelemez. Manyak gibi her yeri açar böcek olsa bile. Kapatırsan kavga edersin. Bir diğeri yüksek sese takıntılıdır. Konuşmana gelemez. Kulağını kapatır ve bağırır. Biri sivilcene takar ve zorla ilaç sürdürüp zorla doktor randevusu alır sana. Öteki kilo aldığını durup dururken der ve yemeğine göz diker. Biri saçını yamuk bulur ve düzelttir diyip takar. Sonra kızınca susar. Acaba aslında herkesin OKB'si var ama dereceleri ve takıldıkları şeyler mi hepsinin aynı değil?
Zeki değilim. OKB hastasıyım. Sürekli düşünüp bir şeyler hakkında yazmam ve yeni şeyler üretmemi sağlayan şey bence bu hastalık. Öte yandan mükemmeliyetçilik hastalığın ana temeli. Bu yüzden çalışmalarımı yarıda bırakıyorum veya hevesim kırılıyor.