Rumeysa

İnce Memed de çok akıllıdır, o her zaman ne derdi biliyor musun?... "Ne derdi Ali?" Eşkıya dünyaya hükümdar olmaz, derdi.
Reklam
Hak aşıkları Allahtan başka hiç kimseden korkmazlar.
Çok keramet var insanda, diye kendi kendisine konuşurcasına söylendi. “Çok keramet var atlarda, çok keramet var kuşlarda... Çok keramet var arıda..." Ak dişlerini ışılatarak güldü, utkulu bir insanın kendine güvenirliğiyle güldü. “Çok keramet var toprakta...”
“Zor," dedi gülerek Dursun Dede. “İnsan olmak çok zor sultanım. Dünyada çok şey kolay da, insan olmak zor.”
“İnsan, her insan, eğer insansa, her gün, her gün tanyerleri ışırken yeniden doğuyor. Toprağa düşen her tohum, toprağı yaran her filiz yenidir. Gökyüzü her ışıyışında yeniden kuruluyor, dünya yeniden kuruluyor her tan atışında, tohum yepyeni uçuyor, su yepyeni akıyor, ışık yepyeni akıyor. İnsan yüreği yepyeni yepyeni atıyor. Çiçek sevgiye duruyor, yürek sevgiye duruyor, şırlayıp gelen ışık sevgiye duruyor. Ölüm yok, diyordu Dursun Dede... İnsana ölüm yok. İnsan muhabbete, insan sevgiye doğuyor. İnsan sevgiye doğmuyorsa insan olamazdı, o zaman ölürdü işte... İnsan insana doğuyor.”
Sayfa 200·Kitabı okudu