Ne acayip çocuktu, en olmadık yerlerden yersiz umutlar yeşertmeye bayılıyordu. Ben ölümüme bir anlam bulma peşindeydim, o hayatını yeni anlamlarla doldurmaya çalışıyordu.
Bir aileyi aile yapan nedir? Büyüseler, yaşlansalar, kavga etseler ve hatta birbirlerinden nefret etseler hep yan yana olacaklarını bilmek, değil mi?
Ben de bu emniyet hissi yoktu. İçinde durduğum hiçbir fotoğrafa ait olmadığımı biliyordum.