Kalabalığa karışmanın bir nevi istirahat olduğuna inananlardanım. Yalnızken kendimi dinleyiş kadar yorucu ne vardır? Münzeviler kafa itibariyle en çok yorulan insanlardır. Hem de çoğu eser vermediği, bir keşif veya icatta bulunmadığı halde bir sanatkâr ve mucit kadar zihnini yorar, kendisine sorarsanız dinlendiği fikrindedir.
Öyle bir hale gelmişiz ki, gerçek "canlı hayat" bize adeta bir iş, ödev gibi görünüyor, onu kitaptan öğrenmeyi yeğliyoruz. ... İstediğimiz nedir? Bunu kendimiz de bilmeyiz.