Beni "Oblomovluk" terimiyle tanıştıran kitap. Kitap o kadar akıcı ilerliyor ki kalın olmasına rağmen nasıl bittiğini anlamıyorsunuz. Kitabın baş kahramanına çok üzüldüm etrafındaki onu seven kişilere rağmen hayat enerjisini kazanamadı; belki arkadaşı Sholtz onu hiç yalnız bırakmasaydı durumlar daha farklı olabilirdi. Kitabın kahramanı Oblomov öyle biri ki ona kızamıyorsunuz merhamet edesiniz geliyor. Gerçekten herkesin mutlaka okuması gereken akıcı ilerleyen hafızalardan silinmeyecek bir kitap, tavsiye edilir ♡