Ah.. Bu kitap hakkında söylenecek o kadar çok söz var ki , hangisinden başlasam bilemiyorum. Öncelikle olay tamamıyla gerçek. Depresyondan, korkulardan ve panik ataklardan kurtulamayan çaresiz bir adamın hikayesi bu. Kitabın bazı yerlerinde yazar geçmişe döndüğü için kopukluk hissediyorsunuz. Ama bu o kadar can sıkıcı bir durum olmuyor. Acaba ne oldu ? Diye düşünmekten kopukluğu fark etmiyorsunuz bile. Kitapta şu olmuş bu olmuş diyerek sürpriz ayrıntılara girmeyi sevmiyorum. Ama bu aralar hayat ile aranız iyi değilse ya da şanssız olduğunuzu düşünüyorsanız bi okuyun derim..
Reklam
Bazen hayatın kurallarını çiğneyip planlar kurarsın. Ama beklenmedik sürprizler gelir planların yarım kalır ..Ertelenir.Çözüm yine zamandır . Önemli olan umudu kaybetmemek.
İşte hayatının bu noktasında sana örnek olacak, acını hafifletecek bir şeyler arıyorsan oku derim.
Adı gibi sayfaları papatya kokan, derdine ortak olan bir çok hikayesi ile önerebileceğim bir kitap.
Resmen her Pazar , kitap anlatışlarım geleneksel bir hal aldı. Olsun hiç okumamaktan iyidir ️. Bu kitabı ortaokul zamanlarımda almıştım. Okumak 10 sene sonra nasip oldu .Annesinden öksüz, 8 yaşında ki Yağmur Ali’yi tanıdığıma çok memnun oldum öncelikle bunu belirteyim.Yağmur Ali’nin üvey annesine de ayrı bir hayranlık duydum doğrusu. Kendi evladından ayırmamış bir üvey anne ; bana bir evladı yüreğinden de doğurabileceğini anlattı. Kitabın adı ; Yağmur Ali’nin küheylan, beyaz atının adı aslında. Kitap bu beyaz at ile Yağmur Ali’nin dostluğunu anlatıyor. Gerçekten çok sevdim. Köy hayatı o kadar güzel betimlendi ki gözümde ; okurken burnuma o güzel dağ havası geldi bile. Şimdiden sendromsuz Pazartesi’ler dilerim efenim ️
