lara
@okuyancilek
sarah, ne yapıyorsun?Fantastik
Serinin son kitabını okumak için bu kitabı tekrar okumaya karar verdim. İyi ki de almışım bu kararı. Sis ve Öfke Sarayı'nın yeri bende çok ayrıydı her zaman ama ikinci kitabı düşünmekten bu kitabın ne kadar güzel olduğunu unutmuşum. Kitap aşırı akıcı ve hızlıydı, ilk iki kitaba kıyasla diğer karakterleri çok daha net görebiliyor ve onları daha da yakından tanıyabiliyorduk. Özellikle de Mor hakkında bu kadar şey öğrenmek beni çok mutlu etti. Spoiler içeren kısma geçmeden önce Feyre'ye kısa bir veda konuşması yapmak istiyorum. Bu kendisinin ağzından okuduğumuz son kitap. İlk iki kitapta kendisini ne kadar 'pick-me' bulsam da, zamanla ısındığımı ve alıştığımı söylemeden edemeyeceğim. Bu fantastik evrenin içinde aslında çok gerçek bir karakter olmayı başarıyordu bence bir şekilde. Ben kitaplara biraz fazla bağlandığım için içim biraz buruk, nasıl anlatsam bilemiyorum. Bizi bu evrene sokan ve her şeyi başlatan, lanetkıran, yüce leydi Feyre... Teşekkürler. Diğer kitapların satır aralarında görüşmek üzere. Mutlu ol Feyre.
-----spoiler-----
Karakterlerden bazılarına biraz değinmek istiyorum. Nesta... 4.kitabın onun olduğunu biliyorum ama bence bu kitabı da fethetmişti. Çok fazla diyaloğu olmamasına rağmen, varlığını bize tüm kitap boyunca hissettiriyordu. Lucien... Üzümlü kekim. Seni çok üzecekler gibi hissediyorum. Aslında kaybettiği bir çok şey olmasına rağmen acıları görünmeyen bir karakter bence Lucien ve fedakarlık üstüne fedakarlık yapmaya da devam ediyor Elain için. Bunun yanı sıra Elain'e gerçekten çok ayar oluyorum. Beni rahatsız eden bir şeyler var bu kızda bakın çıkacak, şimdiden söylüyorum. Jurian ve Eris nedensizce çoook sevdiğim karakterler haline geldiler bu kitapta, ne olur yüzümü kara çıkarmayın beyler.
Savaşa kadar olan kısım tam olarak savaşa hazırlıktı.
sonunu zor okudumRoman
Baştaki uyarı kısmını okuduktan sonra kitabı kapatmam herkes için en doğrusu olurmuş ama bi kitaba başlayınca bitirmeden bırakmayan ben, bu kitabı da bitirmek zorunda hissettim. Neden bilmiyorum.
Her neyse kitap basitçe Ava adında travmaları olan fotoğrafçı bir hanımefendimizin yağmurda mahsur kalıp abisini yardım için aramasıyla başlıyor. Abisi de en yakın arkadaşı olan ve yine tabii ki geçmişinden dev travmalar getiren, Alex Volkov’u kız kardeşine yardım etmesi için yolluyor. Çok fazla spoilersız bir yorum olmayacak ama genel olarak vasat ve yetersiz bir kitaptı benim için.
Kurguya geçmeden önce aşırı baskıcı erkek karakterimiz olan Alex’ten bahsetmek isterim. Bu kıskanç ve baskıcı erkek karakterleri çok okudum. Kimi zaman onları elimde olmadan sevdim kimi de beni çok sinirlendirdi. Ama hiçbir zaman Alex kadar hızlı bir şekilde bu kıskançlık seviyesine çıkan görmedim. Adam bırakın sevgili olmalarını, doğru dürüst iletişim kurmaya başlamadan, “Sana dokunanı öldürürüm.” tribine giriyordu ve cringe olmaktan atlayarak okuduğum satırlar oldu maalesef.
Kurgu, oldukça tahmin edilebilirdi. Bırakın Michael’ın Alex ve ailesine yaptıklarını tahmin etmeyi, Ivan’ın bir ‘backstabber’ olduğunu tahmin etmek bile çok kolaydı. Ava’nın annesiyle ilgili gerçekler kitabın tek şaşırtıcı kısmıydı ama o bile iyi bir kurguya sahip değildi arkasında.
Her iki karakterin de travmalarından kolay olmasa da çok hızlı sıyrıldığını düşünüyorum ve bu derin yaralar bence okuyucuya kitap boyunca çok geçmiyor, sadece orada olduklarını biliyoruz. Kitaba, ‘sadece bir aşk kitabı’ gözüyle bakıyorsanız, okuyabilirsiniz. Hızlı ve kolay bittiğini söyleyebilirim. Fakat kitabın diğer baskıcı erkek karakter ve hiçbir şeye karşı çıkmayan kız çiftlerini barındıran kitaplardan hiçbiiiir farkı yoktu.
Kitapta beni