"Haklısın." Sesi katlanılamayacak kadar tekdüzeydi. "Aklımdaki son şey, senin arkadaşın olmaktı."
Beni Kendinle Tehdit Etme!
Parmağım şırıngaya baskı yapıp ilacı kalbime enjekte etmek üzereyken, "Yapma!" diye bağırdı beni kaybetmekten korkarcasına. Lacivert gözlerindeki gölgeler bile karşımda boyun eğmiş, bana olan muhtaçlığını haykırıyordu. "Yapma, yapma, Yapma!" dedi ne yapacağını bilemez bir halde. "Lütfen," diye fısıldadı yoğun acılar içinde. "Yapma."
Bu konuda kararlı olduğumu görüp beni durduramamak onu deli ediyordu. Ona ölümümü izletecek olma fikri onu çılgına çeviriyordu.
