zehra
@okuyannpapatya
Yaşlı adam, artık öldüğünü hissediyordu. Bazen insanın nefes alıp vermesi hiçbir şeyi değiştirmez. Çünkü bazen ölüler de nefes alır!
Her sabah, güneş henüz doğmamışken ve kuşlar bile uyurken işe gitmeye çalışmak; uykusuz gözlerle iş yerine zar zor ulaşabilmek ve yine uykusuz gözlerle gecenin karanlığında oradan ayrılmaya çalışmak... Bu muydu yaşamak?
Ne kadar da talihsizdi! Dünyadaki en şanssız insan kendisi olabilir miydi? Hayatı neden hep kötüye gidiyordu? Neden hiç kimse gökyüzüne ulaşan çığlıklarını duymuyor, yardım eli uzatmıyordu? Herkes neden bu kadar sağırdı?