arkadaşım hayatında hiç endişe nedir bilmediğini söyledi, son zamanlarda anlam veremediği bi endişesi varmış. sebebini anlamıyor. öyle bir hayatın mümkün olması o an o kadar enteresan geldi ki acaba endişesini mi tanımıyordu diye düşündüm. nasıl mümkün olabilir endişesizlik, biraz olsun bile mi... nasıl olabilir böyle bir şey?
"4 yaş: Babam her şeyi bilir.
5 yaş: Babam çok şeyi biliyor.
6 yaş: Benim babam, senin babandan daha çok şey biliyor.
8 yaş: Babam her şeyi bilmiyor olabilir.
10 yaş: Babamın gençliğinde her şey çok farklıymış.
12 yaş: Aslında, babam bu konuda hiçbir şey bilmiyor. Çocukluğunu anımsayamayacak
kadar yaşlı.
14 yaş: Babama kulak asma, o artık çağ dışı kaldı.
21 yaş: Babam mı? Aman Tanrım! o hiçbir işe yaramaz
25 yaş: Babam bu konuda az da olsa bir şeyler biliyor. Ama o yaştaki insanın bu konuda bir
şeyler bilmesi normal zaten.
30 yaş: Bu konuda babamın fikrini alsak iyi olur. O kadar deneyimli ki!
35 yaş: Babama sormadan hiçbir şey yapmasam iyi olacak.
40 yaş: Acaba babam bu konunun nasıl üstesinden gelirdi? Ne kadar akıllı ve deneyimli bir
insandı.
50 yaş: Babamın yanımda olması ve bu konu hakkında fikir vermesini ne kadar çok isterdim.
Onun ne kadar akıllı olduğunu hiç takdir etmemişim. Ondan çok şey öğrenebilirdim."
Medya, kişinin cenneti de cehennemi de olabilir.
Teslim olmayın, teslim alın.”
— Âdem Özkan
Bugün paranız yoktur, yarın olabilir. Mevkiniz yoktur, yarın olabilir. Lakin bugün ‘‘şerefiniz’’ yoksa yarın da olmaz. (Tuncel Kurtiz)