Vaha'msı
Aslında bir öğle molasında, bir saatte okunabilecek akıcı bir kitaptı ama ben, günlere yaymayı tercih ettim çünkü okurken cümlelerin akıcı ama anlamların, zihne kazınan ve sindire sindire tüketilecek olduğunu hissedeceksiniz.
Hayata dair bir eser okumak istiyorsanız, hayata ve insanlara dair bence okuyabilirsiniz.
İçinde bir sürü bölüm var ve her bölümde, kendinizi farklı sorular ve anlamların içinde buluyorsunuz. Eminim en az bir cümlesi, hayatınızda bakış açınızı fena şekilde değiştirecek ve yıllarca unutmayacağınız kadar etkili olabilir çünkü başucu kitabı gibi de aslında ve daha çok romandan vs ziyade, şöyle arada açıp, hayatta daralmıs ya da sorularla boğuşurken, ferahlamak için okuyabileceğiniz bir kitap ve madde dünyasında, vahamsı gelebilir...
Kitabı bitirdiğimde aklımda kalan ilk şey, yazarın vermek istediği mesajın ne olduğu sorusuydu. Çünkü hikâye ilerledikçe sürekli aynı noktaya takıldım: Eğer bir erkek çok zengin, güçlü ve yakışıklıysa yaptığı pek çok şey romantik olarak mı görülmeli? Açıkçası ben bu yaklaşımı pek sevemedim.
Konu başlangıçta merak uyandırsa da ilerleyen sayfalarda tanıdık klişeler birbiri ardına sıralanıyor. Takıntılı derecede kontrolcü bir erkek karakter, onun davranışlarını zamanla kabullenen bir kadın karakter ve tüm bunların aşk adı altında sunulması bana çok inandırıcı gelmedi. Karakterlerin bazı davranışları normal şartlarda rahatsız edici bulunabilecekken, zenginlik ve çekicilik sayesinde kolayca affedilmesi hikâyenin en zayıf taraflarından biriydi.
Kitapta romantik sahnelerden çok yetişkin içerikler ön plandaydı. Bu türü seven okurlar için artı bir özellik olabilir ancak ben karakter gelişimine ve duygusal derinliğe daha fazla yer verilmesini isterdim. Olay örgüsünden çok fiziksel çekime odaklanılması bir süre sonra tekrara düşmüş hissi yarattı.
Kısacası benim için bol klişeli, tahmin edilebilir ve yetişkin içerik ağırlıklı bir romandı. Daha güçlü karakterler ve daha sağlam bir hikâye bekliyordum.
İnceden inceye politik bir kurgu
İnsan aç kalınca ahlak tartışması bitiyor. İnsan evinden edilince umut bir duygu değil, hayatta kalma meselesi oluyor.
Gazap Üzümleri romanında Joad ailesi yola çıkarken sadece iş aramıyor. İnsanlık da arıyor adeta. Ama sistem onlara şunu söylüyor;
Açsan senin suçun.
Yoksulsan tembelsin.
Çok tanıdık değil mi?
Zenginlik çalışmanın ödülü değil, başkalarının çaresizliği üzerine kurulmuş bir düzen. Bu belki size politik bir cümle gibi geliyor olabilir. Ama bu ekmek kadar somut, yaşam kadar gerçek. Ve evet… bu politiktir.
Çocuklar aç. Anne süt veremiyor.
Tarlada ürün var ama satılmıyor diye yakılıyor. Neden yakılıyor biliyor musunuz?
Fiyat düşmesin diye...
Steinbeck Gazap Üzümleri'nde şunu anlatmıyor sadece “Yoksullar çok zor durumda.” kesinlikle daha sertini anlatıyor. Yoksulların zor durumda olması gerek bu düzen için. Çünkü sistemin devamı, birilerinin çaresizliğine bağlı.
Bu romanı okuyunca geçmişi değil bugünü de okudum sanki.
Bayağı mi bu kitapDuygu ve Düşünce
Kitabı yıllar önce okudum lisesi yıllarımdayken ,o zamanlar ne kadar duygulandırdım her sözüne, tam da ergenliğimdeki yoğun duygulara hitap ederdi . En çok hatırladığım söz : "Acıma sızdın , acımasızdın " gibi sözlerdi . Kelime oyunu mu denir bilmem bu sözlere lakin şimdi bakıyorum da bana komik ve bayağı geliyor ama işte o zamanlarda bana hitap ediyormuş demek ki .
Kitap zaten olay örgüsü sen çok hislerini betimeemekle geçiyor , bir terkediliş hikâyesi .
Yıllar sonra karşılaşınca bu kitapla inceleme yazmak istedim ergenlikte okuyan ama artık yetişkin birinin gözünden olsun istedim .
Diğer eklemek istediğimse şu anım : Bir gün arkadaşımla (iyi bir okuyucu olur kendisi ) lise yıllarından bahsederken lisede okunan kitaplardan açılmıştı konu ,onun lise yıllarını dünya ve Türk klasiklerini okuyarak geçirdiğini duyunca çok şaşırıp benimse sadece bu tarz kitaplar okumuş olmam beni biraz kitap konusunda cahil hissetrimisti . Aradan zaman geçti ve simdi bakıyorum da aslında geride sayilmazmisim ,benim o zamanlarda o duygusallığa ihtiyacım varmış hatta belki de anlaşılmaya benim gibi yoğun duygular hissedenlerin de duygularıni betimlemesine tanık olma ihtiyacım varmış . Demek istediğim şu : bu kitabı belki bayağı bulanlar olabilir lakin henüz 14 -17 yaşındasınız ve yoğun duygularınizin anlaşılmaya ihtiyacı varsa bu kitabi okumakla geride veya bayağı olmuyorsunuz . ( tabi her yaşta serbestsiniz) . Farklı tarzlara da ihtiyacıniz olunca geçiyorsunuz.
Kitabın adına baktığıma hiç böyle bir kitap beklememiştim ilk sayfalarını okurken hem gülüyorum hem de düşünüyorum garipsemiştim (spoiler olabilir) gerçekten kadınlar erkek olsaydı daha mı iyi olurdu yoksa erkekler kadın mı olsaydı iyi mi olurdu? İşte tam olarak bu Orhan Kemal kitaplarında genel olarak bunu yapıyor birçok fikri ve konuyu. Tek kitapta yaşatıyor .
Kitap 7 yıldız almış okuduğumda neden bu kadar düşük bir puanlamada kaldı anlamıyorum , belki de ben Orhan Kemal’i sevdiğimden de olabilir
Debbie Macomber’ın Küçük Mucizeler Dükkânı kitabını okuduktan sonra bende çok bir etki bıraktığını söyleyemem. Kitap, umut etmeyi bırakmamayı, hayatta yeni başlangıçların her zaman mümkün olduğunu anlatan sıcak bir hikâyeye sahip. Tabii ki her okur aynı kitabı aynı şekilde yorumlamaz. Bana sıradan gelen bazı bölümler, başkaları için oldukça anlamlı ve etkileyici olabilir. Sonuçta herkes okuduğu kitaptan kendi hayatına göre farklı şeyler çıkarıyor.
Anlatımı sade ve akıcı olduğu için okurken yormuyor.Büyük beklentilerle değil de, kafa dağıtmak ve sıcak bir hikâye okumak amacıyla elinize alırsanız daha çok sevebilirsiniz.Benim için Küçük Mucizeler Dükkânı: Edebî anlamda çok güçlü ya da unutulmaz bir eser olduğunu düşünmesem de, boş zamanlarda rahatlıkla okunabilecek bir kitap.
