Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
“Ne kadar üzücü!” diye mırıldandı Dorian Gray, gözlerini portresinden ayırmadan. “Ne kadar üzücü! Yaşlanacağım, çirkin, ürkütücü bir şey haline geleceğim. Ama bu tablo her zaman genç kalacak. Asla bu Haziran gününden daha yaşlı olmayacak... keşke diğer türlü olsaydı! Keşke her zaman genç kalacak olan ben olsaydım da yaşlanacak olan bu tablo olsaydı!Bunun için - bunun için- her şeyi verirdim! Evet, bunun için bu dünyada veremeyeceğim hiçbir şey yok! Bunun için ruhumu bile verirdim!”
“İnsanlık kendisini çok ciddiye alıyor. Dünyadaki ilk günah bu. Eğer mağara adamı nasıl güleceğini bilseydi, Tarih farklı olurdu.”
Var olan her enfes şeyin arkasında trajik bir şey vardı. En adi çiçeğin açabilmesi için dünyaların acı çekmesi gerekiyordu...