“…üç çocuk annesi Ella Rubinstein bir şeyin farkına vardı: Her ne kadar ayak direyip inkâr etse de, her ne kadar aleyhinde ileri geri laflar etse de, tâ derinde bir yerde nicedir aşka muhtaç, aşka hasretti.” (60)
Bu fark edişle uzun zamandır başvurmadığı Tanrı’ya şöyle dua etti: “Bana ya hakiki bir aşk ver ver ki kurtulayım bu sıkıntıdan, sıkışmışlıktan- ya da beni öyle duyarsız yap ki hayatımda aşk olmayışını umursamayayım. (…) Ya aşkı öğret bana, ya da aşkın yokluğuna üzülmemeyi.” (171)