olivia

yaşadığımız ülke bizi reddediyor. biz, yaşadığımız ülkeyi reddedemiyoruz. sıyrılamıyoruz. hüzünler arttıkça zeka seviyemiz düşüyor. onlar sorunlu, ben onların sorunlarından sorumlu beni anlamadın
Ters Köşe Final Sevenler Buraya!
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯 Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Oysa aramızda suya, sabuna dokunur bir duygu yaşanmıyor. Biz yalnızca birlikte yaşlanmak hususunda görüş birliğine vardık.
Bir şeyler seni hala üzebiliyorsa, suçu üstüme alabilirim.
Seni sevdiğimi her dilde haykırabilecek miyim?
Kolay sözlerin aldatıcı büyüsüyle yazdığımı iddia edebilirsin. Hiç şaşırmam. Sen de tıpkı diğerleri gibi yalnızca gördüğünle, işittiğinle yetindin: içinde ne olduğunu bilmediğin çuvala elini sokamadın. Bundan böyle anlamın ne derinliği olabilir ki benim için: derinlik ne ifade edebilir ki.. 'Yaşadık' diye hatırladığım şeyleri aslında 'yaşadım' diye hatırlamama engel olan tek insan sen değilsin elbette. Bu işte hepsinin, hepimizin parmağı var. Sabahlara ulaşıyorum. Asıl karanlığın şafak vakti indiği gerçeği, midemi bulandırıyor. Bir tını arıyorum hâlâ. O tınıyı arıyorum. Sonumu bağlayamadan ölecek kötü bir şair, marazi bir aşığım. Bu, başka nasıl anlatılabilir?! Sıradanlığımla onur duyamayacak kadar yaşlandım. O, kalın, ciltli defterde senin elyazın hiç olmadı. Tüm huyları, aykırılıkları ben kaydettim. Tenime yazdım. Kolay sözlerle, aldatıcı büyülerle, kendimi kandırmalarla, boş vaatlerle tüm iınkansızlıkları tenime yazdım ben.