Arada kalmış ruhun çırpınışlarını anlatır Faust.
Kendisinin bedenden ibaret olduğuna inandırılmış fakat diğer ruhların varlığından haberdar.
Sadece yürüyebildiğiniğe inandırılmış gök yüzünü düşleyen bir kuş gibidir.
Çareyi kendinde bulmaktan aciz başkalarından medet dilenen. Bu yüzdendir arada kalmışlığı. Çok okumuş çok bilirmiş ama hiçbir zaman kendisini tanımaya çalışmamış.
Kendi ruhuna dokunamamış ki başka ruhlara dokunabilsin.
Ve zavallı Faust düşmüş Mephisto'nun eline Yıllarca kapısında beklediği ama bir türlü içeriye giremediği kapıya sırtını dönüvermiş hemen. Arada kalmışlığı kendini bilmezliği ağır gelmiş ruha , önce bedene bırakmış kendini sonra da lanet bir şeytana.