Mutsuzluğun temel sebeplerinden biri, insanın enerjisini ve ömrünü zaten garanti altında olan "rızık" endişesine harcayıp; kendi çabasına, ahlakına ve vicdanına bırakılan "insan olma" ödevini unutmasıdır.
İnsan, rızkı veren makama güvenip, kendi sorumluluğu olan doğruluk, dürüstlük, sevgi ve karakter inşasına yöneldiğinde, o içsel mutsuzluk yerini derin bir teslimiyete ve huzura bırakır. Hayatın gerçek sınavı ve amacı da zaten bu odağı koruyabilmekte saklıdır.