Favori bilim-kurgu kitabımı sanırım buldum. Tek bir hikayeye ya da tek bir ana karaktere sığınmamış kitap. Bir sürü hikaye ve bir sürü karakter anlatılmış. Bir ana karakter üzerine kurulmamış, onun ütopik serüvenlerini anlatmamış. Kısa kısa bir sürü hikaye işlenmiş. Hikayelerin ortak noktası insanoğlu-kötü karakterimiz.
“İnsanın içindeki insan olmayanı görmeyi yeğlerim.” diyor Mars Yıllıklarında Bradbury.
Bize bizi anlatıyor bu kitapta. İçimizdeki acımasızlığı yüzümüze çarpıyor; insanoğlu budur, bundan öteye de gidemez diyor.
İnsanoğlu olarak nereye gidersek gidelim içimizde bizimle beraber hırslarımızı, açgözlülüğümüzü de götürüyoruz. Bu da beraberinde yıkımı ve yok olmayı getiriyor.
Bilimde, sanatta ilerledikçe daha iyi bir hayat yaşamak daha iyi insanlar olmak mümkünken biz ne yapıyoruz? Birbirimizi ve nihayetinde de kendimizi yok ediyoruz.
Mars YıllıklarıRay Bradbury · İthaki Yayınları · 20202,194 okunma
Kendimi sanki bardaktan boşanırcasına yağan yağmurun altında ne yağmurluğum ne de şemsiyem olmaksızın kırk sekiz saat kalmış gibi hissediyorum. Duygulardan iliğime kadar ıslandım.
Ilk defa sadece adına bakarak bir kitap aldım. "Ikarus" enn sevdiğim mitolojik karakter. Güneşe aşık olup ona doğru kanat çırpan İkarus. Güneşten sahte kanatlarındaki balmumu eriyip denize çakılan İkarus...
Yazar kendini İkarus'la özdeşleştirmiş bu hikayede. Bir anlam arayışına çıkmış ve satır aralarına da korkuları, cinselliği, faşizmi, anarşizmi, sömürgeciliği, insanın kutsal diye addettiği bir çok kavramı sığdırmış.
"Senin kafandaki her şey güzelce düzenlenmiş bir karmaşa..." diyor Nerval, yazarımıza.
Hayata dair fikirlerimiz, onu algılayışımız, ona anlam yükleme arayışımız bundan öteye gidemiyor işte. Güzelce düzenlenmiş bir karmaşa...
Sahra'ya kendini bulmaya gidiyor yazar. Amacı oradan Tibet'e geçip anlamı bulmak. Ancak engellerle karşılaşıyor ve geçemiyor. Ve çölde savrulmaya başlıyor. Anlamı burada bulmaya çabalıyor.
Sonunda ise acı gerçekle yüzyüze kalıyor. Aslında hayatın bir anlamı yok. Sadece yaşamak var. Kutsal olan ne varsa saçma, anlam içimizde. İçimizdeki tek anlam yaşamak. Yaşam içimizde. Ölene dek içimizde var olacak ve bizimle birlikte yok olacak.