-Susalım mı Olric?
-Konuşsanız ne değişecek Efendim...
-Hiçbir şey Olric.
-Susalım bir kez daha Efendim!
-Cam kırıkları gibidir bazen kelimeler, Olric.
...Ağzına dolar insanın...
Sussan; acıtır! Konuşsan, kanatır!
Susalım bir kez daha Olric...
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
Kış ki önümü kesmeyi sevdi hep..
Ama ben kışa inat bir cümleyle açtım yolları bildin hep!
Ahh işte..
Hep olmayacakları mı ister insan?
Hep olmayacağa mı yönlendirir yoksa olayları?
İçimdekiler eylül dansından geri kalanlar
Ver elini Olric..
Aşkın bizi bıraktığı sahilden başlayıp bırakalım içimizdeki tüm gereksiz cam kırıklarını..
Ben elime bez bebeğimi alıp oturayım cam pervazlarında..
Ben uçurayım uçurtmamı..
Sen bilyelerini yuvarla yokuş aşağı.
Ver elini Olric..
"Her şey güzel olacak."
"Bu da geçecek."
"Sen güçlüsün." diye diye yolu yarıladık bak..
dünyanın sonu geldi...
kimse inanmıyor Albayım.
değil...
değil.
anlatmak istediğim bu değil.
susuyorum artık...
konuşmayacağım.
zaten kelime haline,
cümle haline getirince olmuyor.
oysa bir bilseniz...
ben düşüncemde,
dünyayı nasıl idare ediyorum.
onlar yaşıyorlardı
kendilerini yaşıyorlardı.
ben kimdim?
ya da kimi canlandırıyordum?
paramı geri istiyorum!
yanlış filme gelmişim Albayım..
galiba evde oturmaya
o kadar alışmışım ki
sanki evden çıkınca
gerçek bir dünyada yaşamıyorum
evin dışında her yer sanki aynı
sanki bütün insanlar
birbirine benziyor.