"Ağaç dalının gövdeden ayrılma eğilimini fark ettin mi bilmem? Hep öteye öteye uzar. Gövdenin toprağa kök salmış rahatlığından bir kaçıştır bu.Özgürlüğe susamışlıktır.*" Cümleyi gözlerim kapalı bitirmemle birlikte olduğum yerde derin bir nefes verdim, rüzgâr saçlarımı taraken denizin öfkeli dalgaları kıyıya ulaşmak için yarışıyor ve her defasında kum taneciklerinin üstünde tükenerek can veriyorlardı. Kıyıya vuran dalga, denizin intiharından başka bir şey değildi.
___________________________________
* Aylak Adam, Yusuf Atılgan, YKY, 2011.