“Doğa beni isyankar yaratmış, ama kan görmekten nefret ediyorum, buna damarlarımda akan kendi kanım da dahil. Devrimin kana ihtiyacı yok!”
“Hayatında ilk kez, adına yalnızlık denen o tuhaf ruh üşümesinin acısını hissediyordu.”
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Başımı keserek ayrık otunu ayıklamış olacaklarını sanıyorlar, ama iş işten geçti. Düşüncemin gücü, adaletsizlik yüzyıllarına kök salmasından kaynaklanıyor, artık kimse onu bu topraktan sökemez. Harekete geçen şeyi durdurmaya kimseninin gücü yetmez.
Tıpkı hayat gibi, sonu da sonuna kadar sevmek gerek. Merhabaları sevdiğimiz gibi, elvadaları da sevmek gerek. Doğru dürüst hoşça kal demeyi hiçbir zaman bilemedim...
Ölmek biraz doğumu andırıyor, dünyaya geldiğimizde de çıplak ve savunmasızız. Kafa keserek, vücuttan ayırdıkları başı dünyaya getirdiklerini sanıyorlar, yeni doğanı dışarı çıkarıyor ve doğumu taklit ediyorlar, kan fışkırıyor, kafa çıkıyor, ha gayret, ıkın biraz, işte, geliyor, bravo... Bir kız, ah çok yazık. Doğum veya giyotin, dehşet aynı...