Serhat Omaç
@omac_serhat
"nereye gidiyorsun ey sâreban?"
Reklam
Sözümü tutacak mıyım?
***
Evet. Tutacağım
Tabii. Yaşarsam.
Bir morfin bağımlısına tek bir lütuf bahşedilmiştir; hayatını mutlaka bir yalnızlık içinde geçirebilme becerisini kimse onun elinden alamaz. Yalnızlık önemli, kayda değer düşüncelerdir; derin düşüncelere dalma, sükunet, bilgeliktir...
Gece tüm siyahlığı ve sessizliğiyle akıp gidiyor. Bir yerlerde çıplak bir orman, arkasında bir dere, güz mevsiminin serinliği... Uzaklarda karmakarışık, çalkantılı Moskova var. Hiçbir şey beni alakadar etmiyor, hiçbir şeye ihtiyacım yok, beni bir yere sürükledikleri de yok.
Lambamın alevi usul usul... Usul usul yanıyor ateşi. Moskova serüvenin ardından dinlenmek, her şeyi unutmak istiyorum.
Unuttum da.
Unuttum.
"Hayır. Asla, uykuya dalarken bile olsa artık beni hiç bir şey şaşırtamaz demeyeceğim böbürlenerek. Hayır. Bir yıl geçti, yeni bir yıl daha geçecek ve bu da geçen yıl gibi bir yığın sürprizlerle dolu olacak. Demek ki öğrenmeye boyun eğmek gerekiyormuş."
"Köyde büyük tecrübeler kazanılabilir," diye düşünüyordum uykuya dalarken, "fakat okumak, okumak ve daha çok okumak gerek..."