Kişiliğimizdeki boşluğu aşkla doldurmaya çabalarız, kısa bir süre bütünlendiğimizi sanır, seviniriz. Ama bu, yanılgıdan başka bir şey değildir. Çünkü bizi dünyanın bütününe bağlayacağını sandığımız bu şaşıları yaratık, sonunda bizi ondan büsbütün koparmayı başarır. Aşk önce birleştirir, sonra ayırır. Başka nasıl büyürdük?
“Algıladıklarımı süzme konusunda sahip olduğum özel bir yetiyi, yerinden çıktıktan sonra rüzgar ve yağmurun içeriye alabildiğine savrulmasına yol açan bir pencere camı gibi ancak yok olduktan sonra farkına vardığım bu yetimi sanki kaybetmiştim.”