Ömer Dincer
@omerdincer0
Zihinleri kapalı olanların temel problemi; ağızlarının daima açık olmasıdır.
insanın yaşamak isteyipte yaşayamadığı, bir noktada hayatı ve çoğu güzel anı elinden kaçırması, hayatının merkezine tek bir insanı koyup etrafını geriye kalan herşeyle doldurmaya çalışması, saçma sapan tv gündemlerine takılıp düşünme mekanizmasının manipüle edilmesine izin vermesi, arabesk ruh halinden bir türlü kurtulamaması vb. bir çok örnek insanı yıpratan ve içini kemiren istesek de istemesek de hayatımızın bir parçası haline gelen dış etkenlerden dolayı hayatın en güzel anlarını yaşayamıyoruz. tüm bunlar sonucunda yalnız, klostrofobik, karamsar, depresif tipler olarak devam etmeye çalışıyoruz
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
Hepimiz tek bir gerçeği paylaşıyoruz. Doğuyoruz ve ölüyoruz. Ölene kadar hangi yollardan geçtiğimiz fark etmiyor.
Aslında her son yeni bir başlangıçtır ve her başlangıç kendisiyle beraber yeni bir son doğurur. Anlamadığımız ya da anlamak istemediğimiz bir kısır döngünün içerisinde sadece piyon görevi görmekten başka bir fonksiyonumuz yok.
Biz insanlar tuhaf yaratıklarız. Tamamen arzularimizla hareket ediyoruz. Çektiğimiz acılar kişiliklerimizi şekillendiriyor.
Acılarımızı bastırmak istesek de, arzularımızı susturmak istesek de; Kendimizi sonsuza kadar duyguların esiri olmaktan kurtaramıyoruz. İçimizde fırtına koptukça huzuru bulamayız