Ömer Tarhan
Geçtim
geçtim, siyahın beyazla savaşında
bütün ölmek ve öldürmek sınavlarını.
yeşil hülyalarımdan,
kırmızı korkularımdan geçtim.
haritanın ortasında unutulmuş ülkeye
yüz bin gözün sessizliğinden
perde ağaçlarının gölgeleri sızar.
sızar kaba suçlar dünyanın göğsüne
çiy tanesi ince çatlaklardan.
mursi görmüş çocuklar,
sisili havadan anlar.
refah ağacına saplanan baltalar
bilenir sustuğumuz her gece yeniden.
yaralarını ve çocuklarını taşa bağlayan anneler unutur yaşamayı
tûr’un rabbi unutmaz.
bilir
bir zeytin bakışı öldürür musayı
canavarlarda biraz firav-un korkusu
biraz çocuk kanı tevrat kenarında.