Biliyorum ki,insan dediğin melanetten ve iyilikten,alçaklıktan ve faziletten,zorbalıktan ve merhametten,korkaklıktan ve cesaretten,nefretten ve sevgiden karılmış bir hamurdur.İyilik,fıtratın mutlak kararı değil,ancak içimizdeki aydınlıkla karanlığın giriştiği savaşın ganimeti olabilir.
Eskiden beri ikimizi bir arada ve ayrı ayrı düşündüğümde,kendime neyin gerçek olduğunu sorardım. Aslolanın bu olmadığını kavrayınca enikonu rahatladım.Birlikte ya da ayrı ayrı,aynı gerçeğe adandığımızı sonunda anladım.