8/10
31 saatte okudu
·2025 15. kitabı
1899’da gelecekten kesilen umut, vay halimize…
“Mutluluk ancak geçmişte olasıydı. Çünkü o zamanlar yaşam daha parlak, insanlar daha güçlü, üzerlerindeki giysiler daha göz alıcıydı. Oysa şimdi güz havası gibi herkesin sırtında aynı renk giysiler var... Siz bundan ne bekleyebilirsiniz? Bana sorarsanız, insanlık daha ileriki yaşamında hem kendi içinde hem de çevresinde daha çok pislikle, daha çok bayağılıkla, daha çok kabalıkla, iğrençlikle karşılaşacak. Bunlarla karşılaştıkça iyiyi, güzeli, temizi arayacak hep... Bu durumda mutluluk bulunabilir mi?”
“Karı koca dost olmazlarsa nasıl yaşarlar? Aşk geçer, saygı ise yeterince ısıtmaz. Oysa yaşam oldum olası soğuktur... Birlikte yaşamak, birbirlerine yük olmamak için, karı koca kendi aralarında iyi bir arkadaşlık kurmalıdırlar. Yoksa ikisi arasında alageyik ile at masalı yinelenir durur…”
“Bakın, size ne diyeceğim: Sizin kendinizi üzüntüye sokmak gibi bir huyunuz var. Hastalık bu, sonra çok zararını görürsünüz. Bundan kurtulmaya bakın!"