“Mantıksıza duyulan istek, yerine gelmemelidir; kurbanlar razı olsa da olmasa da. Ama insanlar imkansızı istemekten vazgeçmeyecek, yıkma özleminden de kurtulamayacak. Onlara kendini yok etme ve kendini feda etmenin mutluluk getirdiği öğütlendiği sürece bundan kurtulamazlar.”
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
“Hiç aklınıza geldi mi, insanlar mantıksızı mümkün olanlar arasından, yıkımı da pratik olanlar arasından çıkarıp attıkları anda aralarında hiçbir çıkar çatışması kalmaz... Ne çatışmaya ne de fedakarlığa gerek vardır, hiçbir insan da bir başkasının amaçları için tehlike oluşturmaz. Yeter ki insanlar gerçeğin hakkında numara yapılmayacak bir mutlak olduğunu, yalanların işe yaramayacağını, hak edilmemiş şeyin verilemeyeceğini, var olan değerin yok edilmesiyle, yok olan değere değer katılamayacağını anlasın.”
Hiç doğmamış olarak ölmek..
“Varoluşun tüm armağanları önlerine serilmişken acılı insanlara dönüşüyor, hayatın çaresizlik olduğunu, bu çaresizliğin de gerçek olmayan şeyi gerçekleştirememekten kaynaklandığını haykırıp duruyordu. Ama bu... dış dünyadaki insanların ahlak kuralıydı. Bu kural bir başkasının zaafı, aldanması ve aptallığı üzerine yönelmeye itiyordu insanları. Böyle yaşıyorlardı. Bir sisin içinde, rol yaparak, bilinçlendirmeyerek, gerçeklerin katı ve nihai olduğuna inanmayarak, her tür gerçeği inkar ederek gerçek dışı bir yaşamı sürdürüyor, sonra da hiç doğmamış olarak ölüyorlardı…”
Çerçevelemelik bir atıf..
“Her insan kendi dünyasını kendine benzer yaratır. Seçme gücü vardır ama yaptığı seçimin sonuçlarından kaçma gücü yoktur. Elindeki güçten feragat ederse insanlık mevkisinden feragat etmiş demektir, kendi dünyası olarak seçtiği de mantıksızlığın kaosu olur. Her kim ki bir tek düşünceyi başkalarının iradesine ödün vermeden sürdürürse, her kim ki kendi doğrultusunda bir kibrit çöpü ya da bir ufacık bahçe yaratırsa o kişi o ölçüde adamdır, değeri de buna göre ölçülür.”
“Görmenizi istediğim şey, hayal kırıklıklarını en yüksek sesle haykıranların, iyilik battı, mantık yetersiz diye çığlık atanların, aslında kendi savundukları fikirlerin mantıksal sonuçlarını yaşadığıdır. O kadar mantıksal ki görmeye, kavramaya cesaret edemiyorlar. Aklın varlığını reddeden, kaba kuvvetle yönetmenin ahlaken doğru olduğunu savunan bir dünyada, yeteneklinin yeteneksiz hatırına cezalandırıldığı, en iyinin en kötüye feda edildiği bir ortamda, en iyiler de topluma karşı durmak ve toplumun en amansız düşmanları olmak zorunda kalır.”