Bir gün asıl tiksindiğim şeyin bu ülke değil, etrafımdakiler ve kendim olduğunu fark ettim. Neden böyle hissediyordum, biliyor musun? Çünkü aslında kiraz mevsiminin geleceğinden korkuyordum. Kiraz mevsimini arzulayan, onun bir gün geleceğine inanmak zorundadır.”
Natàlia bazen masallardaki
baykuşlardan farksız olduğunu düşünürdü, "Hayat önünde akıp gidiyor, sense sadece izliyorsun" demişti Sergio.
Halbuki Natàlia'nın asıl istediği, o uçarı görüntüyü yakalamak, akıp gidişine karşı koyulamayan zamanı o görüntüde sabitlemekti.
Belki de bu yüzden fotoğraf
çekmek istiyorum, diye düşünürdü,
'çünkü zamanın seni bozmasına
izin vermeden zamanı bozmanın
bir yolu bu?