Onemorechapterr
@onemorechapterr
12 okur puanı
Mart 2026 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Flavia Albia ile Tatlı Sert
Yeni evlenen bir çift, evliliklerinin ikinci gününde yataklarında ölü bulunur. Eski Roma’da kölelerin gram insan gibi görülmediği bir zamanda, kural gereği evin beyi ve hanımı öldüğünde köleler de öldürülmektedir. Öldürülmektedirler ki nüfusları fazla olan köleler ayaklanıp zengin kesimi öldürmesin.
Flavia Albia, geçmiş yaşamının kendisine kattığı cesaretle kölelerin cinayet işlemediğini düşünerek cinayet soruşturması için “bilgi toplayıcı” olarak görev alır.
Kitabı okurken kölelerin kanlı sadece birer vücut olduklarını gördüm. Hissetmeleri, hayır demeleri, zorla hamile kaldıklarında bebeklerini görmeleri yasak; evin beyini/hanımını kendilerini öne atarak kurtarmadıklarında da yaşamaları yasak. Kendi nüfuslarının daha fazla olduklarını anlamasınlar diye farklı renkte kıyafet giymeleri yasak…
Peki ya evin beyfendileri ile hanımefendileri? Uyanınca kapıyı açmaktan, tuvalete gitmekten bile acizler… Az mahremiyet ve gurur kardeşim ya…
Sonlara doğru şüphelerimin doğru çıktığını gördüm, sevindim. Yani kitap bir sonuca vararak bitiyor.
Başlarda karakter isimlerine sürekli bakmak bana zaman kaybettirdi. Hele o iki kardeşin isimleri uzunken bazen ilk bazen ikinci bazen de soyadları ile yazıldığından ilk sayfaya çok döndüm. Bir de bazı terimler için kitabın sonunda sözlük var; önceleri dönüp dönüp baktım. Akışına bırakarak okumalı.
Sayfa sayısı: 404
Keyifli okumalar 🩵
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Bize Çıkan Yollar
İlk defa iki yazarın birlikte kaleme aldığı bir roman okudum. Kitap, bir bölüm bir yazarın penceresinden Lily’ye aitken bir bölüm diğer yazarın penceresinden Dash’e ait şekilde ilerliyor.
Lily, abisinin ortaya attığı defter fikri ile ipuçları yazdığı kırmızı defterini Strand Yayınevinde bir rafa koyar. Defteri bulan Dash de ipuçlarına karşılık vererek kırmızı defter üzerinden iletişim kurmaya karar verir. Karşılıklı olarak bu şekilde iletişim devam eder. Sonu zaten tahmin edilebilir.
İki ağır dile sahip roman arasında belki çıtır çerez diyerek okunabilir. Şahsen eğer ortaokul, lise çağında olsaydım beğenebilirdim ancak belli bir yaşa gelmiş okuyucu açısından kitap basit kalacaktır.
Frenk Sokağında Sonbahar
Kitap askeri doktor olan Ali İzzet’in, 1. Dünya Savaşı’nda Çanakkale cephesinden memleketi İzmir’e uzanan yolculuğu ile başlıyor.
Dönemin çok kültürlü yapısını, yemek ve giyim tarzlarını, sınıf farkını, savaş dönemindeki insanların düşüncelerini ve farklı mezheplerin yaşam şekillerini güzelce yansıtan bir kitap. Frengi hastalığının ne kadar ve ne sebeple yaygın olduğunu; bu hastalığın toplumu nasıl etkilediği de arkasında yer alan hayat hikayeleriyle güzel bir şekilde anlatılmış.
-Spoiler başlangıcı-
Alizetttt, Stella konusunda hak sız sın. Onun sayesinde ortamlara girdin, lüks yerlere davet edilir oldun, zengin iş adamlarıyla görüştün. Stella’nın sağladığı imkanlar tatlı geldiği için onun değişen ruh halinin arkasına sığınarak işine geldiği gibi hareket ettin. Asla net olmadın. Bir ona, bir buna…
Alizetttler ölmez; şekil değiştirirler.
Stella’nın genç yaştaki başarıları, hevesi, cesareti ise harika. Ali İzzet’in de belirttiği gibi bazen fazla uçarı kaçarı oluyordu. Ancak hayatta vardır böyle insanlar. Asıl önemli nokta ise bunu benimsemeyen Ali İzzet’in sınır çizememesiydi.
He bir de tıp aleminin bu kadar içinde olup da akraba evliliği yapmak; pes dedirtti…
-Spoiler bitişi-
Kitabın başında ismi geçen hasta bakıcı Safiye Hüseyin, yurtdışında aldığı eğitimlerle kendisine “hemşire” olarak hitap edilmesini istiyor.
Sonraları fark ettim ki kitabın yazarı Suat Çağlayan, “İlk Türk Kadın Doktor Safiye Hüseyin” adlı kitabı da kaleme almış. Demek ki Safiye Hüseyin’in kendini geliştirerek edindiği başarılarla doktor da olmuş olmalı. Bu kitabı da sonrasında okuyabilirsiniz.
Not: 98. sayfada “mesleksel olarak” şeklindeki yazım aslında “mesleki olarak” diye yazılmalıydı diye düşünüyorum.
Keyifli okumalar 🩵
Postacı Kadın Anna
Anna, oğlu Roberto ve eşi Marco ile, eşinin memleketi Lizzanolle’ye taşınmasıyla başlıyor hikaye. Marco’nun amcasından miras kalan eve yerleşiyorlar. Anna, kuzey İtalya’da yaptığı öğretmenliğine, kasaba küçük olduğundan sınırlı kontenjan sebebiyle devam edemiyor.
Anna’nın Marco ile paylaşabildiği şeyler kadar paylaşamadığı şeyler var. Klasik eserleri okumayı seven, Fransızca bilen, sakin yaşamı benimseyen Anna bu konuda ortak bir noktada eşinin abisi Antonio ile buluşuyor.
Boş durmayı sevmeyen Anna, kasabada postacılığa başlar. Sabah ofiste ayrılan zarfları bisikletine atlatıp ilgili adreslere dağıtırken kasaba sakinlerini daha yakından tanıma fırsatı bulur. Herkesin deli olarak adlandırdığı Givonne ile kurduğu arkadaşlık, birlikte yaptıkları okuma dersleri, kötü zamanlarında birbirlerinin yanında olmaları güzel bir dostluk haline gelir.
Anna’nın kurduğu “Kadın Evi”, o dönemde hiçbir kadın pantolon giymezken kendine pantolonlar diktirmesi, postacılık yaptığı için kasabanın eşini doldurmasına karşın çalışmaya devam etmesi, kadınların da oy kullanması için imza toplanmasına öncülük etmesi kitabı iyi ki okudum dedirtti.
Agata için ise kitap boyunca üzüldüm. Her zaman birilerine yardım etmek, yanında olmak, evi çekip çevirmek, yemek yapmak
gayesindeydi ancak kıymeti zannımca çok bilinmiyordu.
Kitapta takıldığım nokta ise kimin eli kimin cebinde belli değil. Burada spoiler vermeyeceğim ancak okurken rahatsızlık duydum; karakterler bir noktada güven vermedi.
Hızlıca okunabilir bir kitap. Dili ağır değil. İtalya’ya dair betimlemeler güzeldi.
Keyifli okumalar 🩵
Komaçi ve Honeydome Kutusu ile Dosta Doğru
Kütüphanecimiz Sayuri Komaçi hanımın, onunla kısacık sohbet edip kitap danışan kişilere önerdiği kitapların yanı sıra farklı içeriğe sahip bir kitap daha önermektedir. “Ek” adını verdiği küçük keçe işlemelerinden de hediye etmektedir.
Kitapta beş farklı kişinin, Komaçi hanımın önerdiği farklı içerikli kitabı okuması ve “ek” üzerine düşünmesi, farkındalığa sahip olması üzerine işlenmiş. Ne hikmettir ki ermiş kütüphanecimiz nokta atışı yaparak en uygun eki vermektedir.
Takıldığım kısım her danışanın Komaçi hanım için “şöööyyyle iriydiii, böyle kalıplıydı” şeklinde şaşırmaları. Japonya’da insanların çoğu yapı olarak zayıf olduğu için midir bilemiyorum. Bir de Komaçi hanım’ın aniden sohbeti bırakması, aniden keçesine gömülmesi, sert görünürken sesinin yer yer naif olmasını tezat buldum. Kibar sesle seslenen biri neden konuşmayı tak diye bırakır ki?
Hikayeler ise umut vaat edici, pek çoğumuzun hayatta denk gelebileceği türden. İç ısıtıcı bir kitap.
Keyifli okumalar 🩵