Ama bazı zamanlar da düşününce öyle yakın hissediyorum ki, sanki elimi uzatsam dokuz yıl geriye gidebilecek, elimi uzatıp yanağını, boynunu tutacak gibi oluyorum. Seni alıp acılardan uzak, karanlığın ve zor seçeneklerin bulunmadığı bambaşka bir geleceğe götürür gibi oluyorum.
Ama işte, elimizden ne geliyorsa onu yapabiliyoruz ve bununla yetinmek zorundayız... beğenmesek de, alışmamız gerekiyor. Tek dileğim beni iyi olarak anman, sevgili Sarah. Mutlu ol.