Meşgul insanlar geçmişi kaybetmiştir, zira geçmişte yaşanan olaylara dönüp bakmaya zamanları yoktur, zaman bulduklarında ise geçmişi hatırlamak tatsız ve pişmanlık veren bir şey olur.. geçmişi değerlendirirken kusurları bariz hale gelen kişiler anlık hazlarla gizlenmiş olsa bile o anları telrar düşünme cesaretine sahip değillerdir.. Her bir gün tektir ve şimdi anlardan oluşur, bununla birlikte tüm geçmiş zaman, buyurduğunuzda önünüze serilecek, incelenmesi ve tekrar yakalanması için muhakemenize teslim olacak; bu, meşgul insanların yapmaktan mahrum oldugu bir şeydir. Kendini güvende hisseden, huzurlu bir zihin kendi yaşamının her kısmını kafasında tartmayı başarır, meşgul insanlarin akılları ise boyunduruk altındaymışçasına, geriye dönemez ve bakamaz. Bu yüzden onların yaşamı uçuruma yuvarlanır, nasil ki içindekini tutacak dibi olmayan bir kovaya ne kadar sıvı boşaltılsa fark etmez, ayn şekilde zihninin boşlukları ve yarıklarından akıp gideceği için, kendine yer bulamayacak zamanı birine vermenin bir anlamı yoktur. Simdiki zaman çok kısadır, hatta öyle kısadır ki, hiç yokmus gibi görünür, zira her daim hareket halindedir, akar ve hızla geçip gider, varlığı daha insana varmadan biter, evren ve yildizlar gecikmeye izin vermez, onların kesintisiz hareketiligi tek bir dolanımla sınırlı kalmaz. Meşgul insanlar için sadece yakalanamayacak kadar kisa olan şimdiki zaman önemlidir, onu da birçok yöne savruldukları icin kaybederler. Özetle, onların nasıl "uzun" yaşamadıklarını mı ögrenmek istiyorsun? Uzun yaşamaya nasıl can attıklarına bak!