Her gün gördüğümüz ve varlığını bir parçamız saydığımız birinin sonsuza kadar bizden ayrılmasına- sevgili bir gözün ferinin söndürülmesine, çok bildik ve kulağa hoş gelen bir sesin kesilmesine, bir daha duyulmamasına aklın kendi kendini ikna etmesi oldukça uzun sürüyor. Bunlar ilk günlerin düşünceleri; ama zamanın geçmesi kötülüğün gerçekliğini kanıtladığında, asıl keder işte o zaman başlıyor.