Mizgin ORUÇÇİFTÇİ
@onlymizgin
-gökyüzününbirucundanbirucunauçsuzvebucaksızca-
"Biliyordum" dedi Hüma.
"Neyi biliyordun Meleğim?" dedi Hüma'ya Sencer.
"Geleceğini, Sencer. Bir sabah gelecekti kardan aydınlık."
"İnsan kalbini ne zaman terketmiş Gül Güzeli? Hem aydınlık da sensin, o tertemiz kar da,"
"Insan bu kadar çok nasıl sever Gül Güzeli?" dedi gözleri dolup haykırmak isterken göğe.
Hüma,bu sözleri duyamadı ama. Bedeni bilinçsizce yığıldı Sencer'in kollarına. Sencer, gövdesine bastırmaya devam etti Hüma'sını. Parçalanmış bedenleriyle Dünya'yı ayağa kaldıracak adımları yeri inletti ve siyah aslan, elinde kırılmış gülü taşıyarak çıktı mahzenden. Onu özgürlüğüne uçuruyordu.
"Ben kanadı kırık bir Hüma kuşuyum.
Defalarca kez duvardan duvara vuruldum.
Kanatlarımı kırdılar. Özgürlüğümü elimden aldılar. Ama gökyüzünde uçarken dahi,senin aşkınla vurulmuştum. Avuçlarındaki sevgiye hapsolmuştum."
"Özgürlük senin adını sayıklıyor esirler şehrinde. Sen uçarsan bu şehir özgürleşecek, Kanadı Kırık Hüma Kuşu. Sen gülersen, Güneş her doğduğunda bu şehre ağıt yakmayı kesecek. Sen seversen, Dünya ayağa kalkacak."
Korku cezadan çok daha beterdir çünkü ceza bellidir. Ağır da hafif de hiçbir zaman belirsizliğin
dehşeti kadar o sonsuz gerilimin ürkünçlüğü kadar kötü değildir.
