Rümeysa Ünüvar
@onlyrumii
haklıyım balık gibi
anladım ki sırları, formülleri tekrarlayıp durmak hiçbir şeydi; faydayı yaratan yalnızca çabaydı.
Reklam
“Tehlikeli olmak istiyordun dedim başımı sallayarak. Ve bugün, öyle olduğunu kesin olarak ispatladın.”
‘Ama yalandı. Tehlikeli olmak hiçbir zaman umurumda olmadı. Ben sadece yalnız olmamak istiyordum. Annem öyle sönüp gitti, biliyorsun. Sonunda ben bile onu terk ettim.’ Kan kan lekeli parmaklarını birbirine kenetledi ve yumuşacık bir sesle ‘Herkes gider dedi. Ben bile.’
çünkü bazen
sonuç hayal ettiğimiz gibi olmaz
bazen zihninde yarattığın şey,
fırçadan tuvale akmaz.
ve işte o zaman anlamaya başlarsın
bir şeylerin çok ama çok yanlış gittiğini
ve asla eski haline dönemeyeceğini.
eylemlerinin verdiği dehşeti,
gerektirdiği gücü
ve sonsuza dek silinmeyecek izlerini
anlamayan biri
onu nasıl doğru resmedebilir ki?
erkeklerin kadın bedenine
bu denli yabancı olmalarının
bir nedeni var
kadını, ciddi işlerine konu olmaya
layık birer varlık olarak görmeleri gerekirdi.
ama beni asıl korkudan kendi yabancılığım.
bedenim hep benimleydi
ama tanışmıyorduk.
Reklam