Spoiler yok rahatlıkla okuyabilisiniz1000Kitap
Puan vermedi
Bu kitabı cook seviyorum en sevdigim watty kitabıdır dönüp dolaşıp okuyorum yani, zamanında küçükken okumamış olsaydim simdi okusaydım sevmezdim çünkü minel çok cringe ama korelim oyle degil neyse bu prometheus korelin abisi korelin psikolojik rahatsızlığı var bir ara kendisini katil yani prometheus sanıyor ama o değil abisi ve abisi onu kullanıyor yani bu salak minelde yine kuzuma korelime inanmıyor korelde zehir içerek kendini öldürüyor
Selam :)1000Kitap
Elimden bırakamıyorum. O kadar iyi ilerliyor ki. Bir de Logan her şeyi öğrenmişken. Acayip merak ediyorum 5. kitapta neler olacak. Sırlar teker teker ortaya çıkarken. Kızımızın ve abisinin geçmişte yaşadığı zorluklar daha doğrusu işkenceler o kadar kötüydü ki. İnsan resmen okurken kötü oluyor. Lana intikam almakta o kadar haklı ki. Bu kitap insanların ne kadar kötü olduğunu bir kez daha ortaya koyuyor. 10 yıl önce yaşanmış bir trajedinin daha doğrusu yaşanmış bir kabusun saklanması ve onu örtbas etmesi o kadar iğrenç ki okurken insan çok kötü oluyor.
Kitabın sayfalarını çevirdikçe daha çok Gizem ve sırlar ortaya çıkıyor. Bu da kitabın ne kadar akıcı ve sürükleyici olduğunu gösteriyor...
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
Milena'ya Mektuplar İncelemesiİnceleme
1920 yılında bir iş amacıyla mektuplar yazılmaya başlar. Alıcısı Milena Jesenská'dır—cesur, özgür ruhlu ve Kafka'nın zihnini anlayabildiğine inandığı ender insanlardan biri. Bu mektuplar yıllar sonra Milena'ya Mektuplar adıyla yayımlanacaktır. Kafka asla yayımlanacağını bilmeden, bütün sansürleri kaldırıp gardını indirerek korkularını, kaygılarını, özlemlerini ve çaresizliğini hiçbir kurguya sığınmadan anlattığı samimi mektuplardır.
"Sana yazarken kendimi daha gerçek hissediyorum; ama mektup bittiğinde yine aynı yalnızlıkla baş başa kalıyorum. Çünkü sen uzaktasın ve ben sana ancak kelimelerle dokunabiliyorum."
Kafka bu mektuplarda rol yapmıyor. Okur olarak karşınızda yalnızca onun en kırılgan hâli var.
Milena'ya Mektuplar'ı elime aldığımda romantik mektuplardan oluşan bir kitap okuyamayacağımı biliyordum. Daha ilk sayfalardan itibaren ağır ilerleyen yoğun bir anlatımla karşı karşıya kaldım.
Burada ilerleyen bir olay örgüsünden çok Kafka'nın zihninin içinde dolaşıyorsunuz. Her mektup onun ruh hâlinin ayrı bir fotoğrafı gibi. Duygular sürekli değişiyor; umut yerini kaygıya bırakıyor, yakınlık hissi korkuya dönüşüyor. Sayfalar boyunca bitmeyen bir gelgit var. Ve en çokta korku var.
Bu yüzden kitap ağır ilerliyor. Okurken zaman zaman yorulduğumu hissettim. Çünkü Kafka yalnızca Milena'ya yazmıyor; aynı zamanda kendisiyle de konuşuyor. Yazmak, onun gerçek hayatta kuramadığı ilişkinin yerine geçen tek güvenli alan hâline geliyor.
Bu yönüyle kitap, Kafka'yı anlamak isteyenler için oldukça değerli. Hatta bazen insan, "Kafka kendi kitabını yorumlasaydı muhtemelen hem çok beğenir hem de acımasızca eleştirirdi." diye düşünmeden edemiyor.
Kitap boyunca dikkatimi en çok çeken şey korkuydu.
Kafka neredeyse her sayfada bir korkusundan söz ediyor. Hastalıktan, ilişkilerden,
Günlük Ritüeller
Kısa ve öz bilgilerden oluşan harika bir derlemeydi. Okurken sayfaların nasıl aktığını fark etmedim bile. Farklı sanatçılar, yazarlar, müzisyenler gibi pek çok alandan insanın hatta bazı kült isimlerin rutinleri hakkında bilgi sahibi olmamı sağladı. Elbette hepsinin yaşam tarzını aklımda tutamam ama genel olarak yaşantıları hakkında fikre sahibim artık.
Bazı isimlerden örnek davranışlar edinirken bazılarının rutinlerinden olumsuz noktaları görüp kendi hayatıma da yansıtmam için teşvik oldu.
Günlük rutinler kişiye özel ve herkesin üretkenliği, yaşama biçimi ve hayata bakış açısı farklı oluyor. Kitapta ismi geçen çoğu kişinin asıl başarısının her zaman rutinlerinden geçmediğini, bazen gerçekten içleride olan o yeteneğin ve ışığın gün yüzüne çıkması için birtakım davranışların gerekli olduğunu gördüm. Bana yansıyan buydu en azından. Kitabın Bernard Malamud hakkındaki son paragrafı her şeyi özetliyor zaten.
Kitabın devamı varmış onu da çok merak ediyorum.
Keyifli bir okumaydı, gözüm kapalı öneririm.
8/10
2026 77. kitabı
Ne harika çizimlerle süslenmiş bir kitap..
Evde kurallar koyan anneden kaçıp, konuşan ayıcığı Walter ile maceralar kovalayan bir çocuk. Kahvaltı da etmeden çıkınca.. pankeklerin ve anne kucağının özlemi onu yeniden evine götürür sncak yolda gördüğü her şeyle konuşur ve biz yetişkinleri de yeniden çocukluğumuza götürür..
Adının hakkını vererek kaos dolu, eğlenceli ve oldukça kaliteli bir kitaptı beklentilerimi aşarak zirveye tırmandı resmen okurken o kadar eğlendim ki anlatamam şimdi hemen konusuna geçiyorum.
Küçük bir köyde yaşayan Elbis onu büyüten şifacıyla birlikte yaşayarak bitkilerle şifalı iksirler yapmasına yardım eder, boş vakitlerinde de köye gelen zenginleri dolandırmanın yollarını arayarak gününü gün eder. Yine bir gün Oro Ana’nın ondan istediklerini almak için ormana girdiğinde başına hiç beklemediği şeyler gelir ve bir tilkiyi kurtarıp peşlerine düşen avcılardan kaçarken kendisini Nyxhaven Akademisi’nde bulur. Yüzyıllar önce soylarının tükendiği bilinen özel ırkların gittiği bu akademide sıradan bir insan olduğunu saklayarak ortama ayak uydurmak zorunda kalmasıyla maceramız başlar.
Akademide geçen kitaplara gerçekten bayılıyorum. Birbirinden farklı insanların, canavarların bir araya gelerek eğitim almasını, güçlü dostluklar kurarken aynı zamanda düşman kazanmalarını okumak beni zevkten dört köşe ediyor burada da Elbis akademiye adım atar atmaz ilk dostuyla yani oda arkadaşı Viktor’la tanışıyor. Bir yandan insan olduğunu gizlemeye çalışırken bir yandan da ortama ayak uydurmaya çalışırken en büyük yardımcısı da Viktor oluyor. Aralarına dünyalar güzeli bir siren olan Lenora’da katılınca güzel bir arkadaş grubu oluşturuyorlar. Birlikte derslere giriyor, onlardan nefret eden zorbalarla hep beraber mücadele ediyorlar.
Tabi bu sırada dünyaya dair bilgilerde bize veriliyor 7 tanrıdan ve her şeyi birbirine karıştırarak ortalığı kaosa boğan Kaos Tanrısı’nın da varlığına dair bir şeyler öğreniyoruz. Bu sırada okulda bazı öğrenciler kaybolmaya başlıyor ve okul yönetimi bunları örtbas ederek öğrencilerin eve döndüğünü söylüyor ama Elbis ve arkadaşları bunu yer mi? Yemez.
