Onur Palut
@opalut
Şu anda okuduğu kitap
Batı Yakası'nın altın tiyatrolarının sevgili yumuşak insanları, bu aç ve yoksul insanları görmez, varlıklarını bile hayal etmezler. Fakat onlar burada, kendi ormanlarında hayattalar. İngiltere son siperinde savaşırken ve en iyi adamları ateş hattındayken, günü acıya boğacaklar! Çünkü o gün mağaralarından dışarı çıkacaklar ve Batı Yakası insanları onları görecek, tıpkı Feodal Fransa'nın sevgili yumuşak aristokratlarının gördüğü ve birbirlerine "Ne zaman geldiler?" "Bunlar insan mı?" diye sorduğu gibi.
Vietnam halkının direncini kırmak için, düşman pilotlar hastaneleri, okulları, evleri bombaladılar. Amaçları bizi korkutmaktı. Nasılsa yanılıyorlardı. Korku yerine, kendilerine karşı öyle büyük bir nefret yarattıklar ki dünyada. Bu nefretin alevlerinde kendileri yanmakla kalmayacak, çocukları ve torunları da yanacak.
Gelecekteki kuşaklar benim mağara resimlerim için ne düşünecekler dersiniz? Avrupa'daki ünlü mağaralarda, ilkel insanların yaptıkları resimler hala duruyor; resimler, insanın o zamanki en büyük düşmanını, yırtıcı hayvanları gösteriyor. Bundan yüz yıl, bin yıl sonra benim insan kanıyla çizilmiş resimlerimi görenler ise günümüzde insanın en büyük düşmanının İNSAN olduğunu öğrenerek şaşıracaklar. Evet, insan! Ah, şu an tatlı bir kaplanı nasıl da özlüyorum.