Gençliğimde mutluluğu çok fazla hayal ettiğimden (hayatta şansı yaver gitmemiş ve gitmeyecek insanların olağan meşgalesi) bahsettim, o sıralar sevdiğim bir kadınla Venedik'te birkaç hafta geçirmenin ne kadar büyük bir mutluluk olacağını hayal ederdim. Özellikle geceleri bunu o kadar sık düşünüyordum ki, kafamda yavaş yavaş, istediğim zaman gözümde canlandırabildiğim bütün tablo oluşmaya başladı. Bunu görmek için yalnızca gözlerimi kapatmam yeterliydi.