Ophelia

Ophelia
@ophelial
𝐵𝑢𝑡 𝑖 𝑘𝑛𝑜𝑤 𝑖 𝑤𝑖𝑙𝑙 𝑤𝑖𝑛.
Kalbimi kıracak cevaplar almaktan korktuğum için sorularımı kendime saklıyordum.
Sayfa 80·Kitabı okudu
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Ama hayat böyleydi işte; kendi koşulları, buyrukları vardı. Bize fikrimizi pek sormaz, bildiğini okurdu. Eski halimin kalın kafasına sokması gereken şuydu: Bu zombiler sofrasında hiçbir şey istediğimiz gibi olmazdı. Daha da trajiği, zaten zamanla istediğimiz bir şey de kalmazdı. Eğer tutunacak sağlam bir dalımız yoksa, dünya, bizi kırpan, güden, yola getiren; ümitsiz, isteksiz, sefil meczuplara dönüştüren, heves kırıcı bir yerdi. Hayat öldürürdü. Zaten yaşamanın nihai amacı da ölmek değil miydi?
Sayfa 73·Kitabı okudu
Hayatla felek sıkı dosttur, birlik olup sizi düşman bellerler. Ama ben böyle netameli şeylere üzülmekten vazgeçeli çok olmuştu. Hayallerimin yasını tutmayı bırakalı, eskiden nasıl biri olduğumu unutalı da... Yıllar evvelki halimle karşılaşsak, muhtemelen birbirimizi tanımazdık. Ya da o, benim gibi birine dönüşmüş olmaktan utanç duyardı; ben de tek kaşımı kaldırıp onu küçümserdim. Küçümsemek, sanıldığı gibi kibirle ilgili değildir; o da kadim bir ayakta kalma yöntemidir.
Sayfa 73·Kitabı okudu
Hiçbir şey sonsuza kadar sürmez.
Sayfa 71·Kitabı okudu
Bir ben miydim acaba elindekilerle yetinmeyi bilmeyen? Minik yolculuklara çıkmaya heveslenip sonra da dönmeyi beceremeyen?
Sayfa 70·Kitabı okudu