dünyanın çivisinde oynaşıp ölelimŞiir
canımı yumruk gibi sıkan aşkın diğer yarısıyım
düğümlü kaburgası yalnızlığın nasıl çözülür
bitmezoğlu bitmez bir sıkıntı mavnalarla aramda
kim ne sırtlanırsa ona düşman
ben tenhası dünyanın, bunlar omuzlarım
kaçık heveslerimi taşır öfkeyle
iyice utanıp ondan ağır ağır
gevşeyip düşmek istiyorum
geceyi namus gibi yırtan sarhoşun sıcak bağrıyım
dilimde yangını körüklerim niye
kırgın susuşlar, silik sezisi kızmışlığın
yığmadan sözlerimi içime hırsla
söylemek istiyorum
ben üvey kızı tanrının, bunlar saçlarım
bir mayın döşedim diplerine
infilak etmek istiyorum
Sayfa 13
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
KavalŞiir
evet Sen kendinden daha haklısın
doğruluğun dik yamaçlarını ürpertiyle çıktın
gerçeğin ilk tadına öfkeyle vardın
ama kim anlayabildi bir kavalın türküsünü
titrek sesinin uyumsuzluğunda
kim bağışladı kavalı
yanlış ağacın dökümü tezdir bunu kaval üç kez söyledi söğüt dalına
sütünü harcama doğurganım diye
elbet tıkanır delikleri ötmesi öğretilmeyen kavalın
vur beni eğri boyunlum sesinin salgısına
anısını dağladığım ayartma gecesine gidelim
razıyım yanlışlığın o çakıllı başlangıcına bile
öfkenin kapısını birlikte çalalım yeniden
bütün ilkleri yeniden yaşat bana
bütün ilkleri
vazgeçilmez pişmanlıklar dahil
Sayfa 96
