atmayan kalbinin her bir saniyesinde, atan kalbim utandı saklandığı yerden hâlâ atmaya devam ettiği için yok olmak istedi kaburgalarımın arasında. solmak ve çürümek istedi bu sessizliğin karşısında.
ölü gibiydi ve ben seferinde bu hissi tekrar tekrar yaşayıp, uçurumun kenarından dönmekten geri durmuyordum. bu hissin arsızı olmuştum ve artık bu acı benim en büyük ihtiyacımdı.