atmayan kalbinin her bir saniyesinde, atan kalbim utandı saklandığı yerden hâlâ atmaya devam ettiği için yok olmak istedi kaburgalarımın arasında. solmak ve çürümek istedi bu sessizliğin karşısında.
melankolimi ve öfkemi gizlemek için büyük çaba sarf ettim ve bunun yerine kendimi masum bir neşe havası geliştirmeye adadım. böylece yavaş yavaş eksantrik bir soytarıya dönüştüm.