F

F
@ordinaryreaderr
Hislər birləşdirir, düşüncələr ayırır.
Tasarımcı
25 Aralık
114 okur puanı
Mayıs 2020 tarihinde katıldı
Hər kəsin bildiyi öyrəndiyi qədəridir.
Sonra bir şey baş verir və anlayırsan hər şeyin və hər kəsin yalan olduğunu. Yalan çox olanda da doğru yalan hesab edilir.
Keçənlərdə balaca bacımı məktəbdən götürmək üçün məktəbə getmişdim, yolda maraqlı bir hadisə ilə rastlaşdım. Bir gənc valideyn uşağının əlindən tutub məktəbə gətirirdi. Və uşağa "valideyn məsləhəti" verirdi. Məndə təsadüfən qulaq müsafiri oldum. Deyirdi "Bu həyatda gərək pis olasan, həyasız olasan, davakar olasan ki qabağa gedə biləsən" Bu cümlələr qarşısında irkildim. Bu məsləhətlərə böyüyən uşaqlardan axı biz nə gözləyə bilərik? Bunlar varlığı insan kimi ancaq geriyə apara bilər amma heyvan kimi , düzdür, qabağa. Hardasa başa düşürəm o valideyn qarşısına çıxan 3-5 pis insana görə ya bu həyatda sahib ola bilmədiyi şeyləri pis insanlarda gördükcə ümidsizlik və qəzəblə bu sözləri deyir amma mən qaranti verə bilərəm ki, onlara sahib olsaydı həyatın bundan ibarət olmadığını başa düşəcəkdi. Amma nə etmək olar insanlar pisliyə ümidləndikləri kimi yaxşılığa ümidlənmirlər.. Yaxşı insanların yaxşı qalmasında da rol oynamırlar..
Çox qiymətli daşın saxtası da çox olur.
Bu sətirləri 23 sentyabr 2021-ci il saat 03:20'də yazıram; İlk payız gecəsi, soyuq külək və qaranlıq otağın pəncərəsindən düşən küçə işığı. İşıqforun rəngləri dəyişirdi amma bir maşın belə yox idi. Yarpaqları xışıldadan külək məni üşüdürdü. Necə də sakit gecədir və necə də ilham verir. Düşüncələr tıxacında gözümə getməyən yuxuya təşəkkür edirəm və bu sətrləri özümə miras qoyuram; ölümün olduğunu xatırladım, bütün bu düşüncələri mənasız edən ölümü... Bu dünyaya gələndən özümü arzu dənizində üzmək məcburiyyətində hiss edirəm. Sabah üçün arzu, gələcək üçün arzu və sonsuza qədər... Amma unudurdu insan, bu qədər səs küydə sonsuza çatmaq üçün bu arzulara bir son qoymalı olduğunu... Biz bu dünyanı tərk edirik... özüdə bir dəst paltar belə götürə bilmədən. Bir bəyaz parça və bir neçə ovuc torpağa möhtacıq illərdir qoruduğumuz abrımızı qoruması üçün.Arzular və ümidləri isə dünyaya bağışlayırıq və o bizdən aldıqlarını başqalarına sunur sanki yeniymiş kimi. Bilmirəm bu neçənci əl arzular idi ki, bizə də sunmuşdu , biz də saf kimi götürmüşdük bu nisyə malı.