Sanki ufuk biraz daha yaklaşmış gibiydi, çölün üzerinde yüzlerce yıldız vardı.
"Orası vaha," dedi deveci.
"Öyleyse niçin hemen gitmiyoruz oraya?"
"Çünkü uyumamız gerek."
Kız, "Günün birinde ceset olacağım," dedi, esnedi ve mezar taşının üzerinde gerindi. "Sen de. Er veya geç sıra hepimize gelecek. Ölüm insan ayırmaz. Onun karşısında hepimiz eşitiz. Önceden kim olduğun umurunda bile değildir. Sanırım hayattaki bütün adaletsizlikler böyle telafi ediliyor."
"Olabilir," diye cevap verdi Simon. "Ama adalet o zaman epey gecikmiş oluyor."