Bir yuvam olsaydı yüce dağlar başında
İnsanlardan uzak kalsam bir başıma
Mesken tutsam dönmesem sılama
Kar olup yağsaydım dağlar başında
Tuzaklara çevrildi bütün şehirlerimiz
Huzur bırakmadılar yıkıldı köylerimiz
Sokaklar meydanlarda bitmiş töremiz
Bir yuvam olsaydı yüce dağlar başında.
Şaha kalkmış yüreğim gitmek istiyorum
Dağların eteğinde yalnız kalmak istiyorum
Zalimi, zulmü, ihaneti unutmak istiyorum
Bir yuvam olsaydı yüce dağlar başında.
Kimi kimsesi yok yetim ve yoksulların
Değersiz ilgisiz kalmış bu insanların
Haya edep kalmamış azmış çocukların
Bir yuvam olsaydı yüce dağlar başında.
Umudu kesilmiş insanların haline bak.
Görmek yerine gitmek iyi alnım ak.
Elini vicdanına koyan var mı ki bir bak.
Bir yuvam olsaydı yüce dağlar başında.
Sen hiç gecenin
Yarı Saat’inden sonra
Aradın ‘mı
Yıldızlarda
Sana ait olmayan
Gözleri,
Sen hiç
Gök mavisinde Bekledin ‘mi
Gelmeyecek birini,
Sen hiç umudu bitik
Yoldan yürüdün mü
Korkma yapış celladın yakasına
Dik dur eğilme.
Zalime boyun eğme mazlumu savun
Vicdanı, merhameti yiterene güvenme
Sana da yapacağı darbe yakındır
Savur rüzgar gibi.
Acımasızca kıyanları savur.
Yerle yek san et.