orhan ergin
@orhanergin
359 okur puanı
Haziran 2020 tarihinde katıldı
Acıyla mutluluk arasına yığılmış bir kaos içindeydi. O arada dolaşıyordu şimdi. Tatlı, hüzün verici bir şeydi bu. Acı çekmekten, yoksulluktan korkmuyordu. Yalnız tuhaf bir şey vardı burada anlayamadığı, kişinin özgürlüğü kendine özgü tek başına bir şey midir, yoksa ortaklaşa bir duygu mudur? Yani bunun başkalarıyla paylaşılması olabilir mi? O zaman özgürlüğün kendisi ortadan kalkmaz mı? Hayır, diye cevap veriyordu buna içinden, ortak bir duygu olmalı bu, diyordu, çünkü kaynağı tekdir özgürlüğün, O'ndandır.
Reklam
Değişme akla durgunluk verecek bir hızdaydı. Yenilikleri yadırgayan kimselerin olmasına rağmen, bir zaman sonra onlar da her yeniliği artık doğal bir olay halinde görmeye başlamışlardı. İlk zamanlardaki dirençleri zayıflamış, kırılmıştı. Oluşan değişmenin, yenilenmenin ilkin özle ilgili bir olay olduğunu düşünen kimseler artık bunların bütünüyle biçimsel olduğu kanısını taşıyordu. '' Mademki oluyor, öyleyse doğaldır'' diye düşünmeye başlamışlardı.
Reklam