“Niye onun yerine başkasını sevmiyorum? Güzel de ondan mı? Evet ama başkalarının da güzel yüzü var, üstelik en çok tiksindiğim şeydir bu. Öyleyse? Bundan kurtulmak için silkinemez miyim? “ diyor, sonra da “onu sevmiyorsun, sevmiyorsun, sevmiyorsun” diye tekrarlıyordum. Ama bunun doğru olmadığını biliyordum; niçin olduğunu bilmediğim halde onu son derece seviyordum.
He zaman ebediliği buradan başka yerde ararız; her zaman aklımız şu andaki olaydan ve şu andaki görünüşten başka yerdedir; yahut da her an ölümü bekleriz; sanki, her an ölmek ve yeniden yaşamak değilmiş gibi.
Her an bize yeni bir hayat sunulmaktadır. Bugün, şimdi, hemen biraz sonra, işte elde edebildiğimiz tek şey.
Alain