Selim

Selim
@orwell84
Hayatımda birçok şeyler daha beni korkutabilir, başıma türlü felaketler gelebilirdi. Fakat en mühtişi, onu kaybetme ihtimali ve bunun korkusu artık yoktu.
Sayfa 245
Reklam
Hepsi hayallerinde büsbütün başka bir âlemde yaşıyor. Topluluk halinde rüya görüyorlar.
Sayfa 135
Korku... Korku ve insan, korku ve insan talihi, insanın insana hücumu, o hiç yere düşmanlık. Fakat neyi anlatabilirdim, kime anlatabilirdim? Insan neyi anlatabilir? Insan insana, insanlara hangi derdini anlatabilir? Yıldızlar birbiriyle konuşabilir, insan insanla konuşamaz.
Sayfa 112
Madem herkesin ayrı bir hakikati vardı. Ve herkes zemin ve zamana göre onu yavaş yavaş yeniden yaratıyordu; ne diye ben kendimi yoracaktım?
Sayfa 99
Bütün hayatım boyunca dikkat ettim. Insanların daima en çok korktuğu şeyler başına geliyor.
Sayfa 86
Reklam