Melankoli... Üzgün olmaktan alınan keyif hissinin, felsefenin doğuşuna yol açtığını iddia edenler yok değildir. Çünkü bizi var olmanın derin yalnızlığıyla yüzleştirirken, bir yandan da o yalnızlık hissine, hatta hayata verilen anlamı sorgulatır. Coşku ya da uyuşukluk, acı veya keyif, yaşadığının farkına varabilmek için hissetme ve heyecan duyma ihtiyacıyla yanıp tutuşur benlik. Eczacılığın olduğu gibi tıbbın da babası sayılan Hipokrat bu durumu ölüm korkusu, yitip gidenlerin ardından duyulan pişmanlık ve değişimden duyulan şaşkınlık olarak tanımlar. Varlığının nedenlerini araştıran kişinin çektiği ceza ve bu durumun evrensel olduğunu keşfedenin duyduğu rahatlamadır.
İnsanlar açısından hüzün paylaşılabilme mucizesine sahiptir, melankolide bunu yapamazsınız.