aesosea

aesosea
@oseanoaes
“Her zaman başka bir yol vardır. Yol olmadığı zaman, kendi yollarını çizersin.”
Öğrenci
Lise
Bursa
Kırgızistan, 6 Mayıs 2005
4 okur puanı
Aralık 2020 tarihinde katıldı
Uçurumdan atlarlar, tebessümleri buruk; kırık umutları ayak tabanlarına, paramparça göğüs kafesleri de yüreklerine batan insanlar. Göğüs kafesi. Bir şehrin başlangıç ve bitişi.
Reklam
Bir şey yaşamış olabilirsin. Birçok şey yaşamış olabilirsin. Herkes yaşıyor... Evet. Senin dünyan başına yıkılsa da, her adımını saatlerce düşünerek yürüdüğün yol alevlerle kaynasa da, koştuğun cadde ortasından yarılsa da, göğüs kafesini titreten depremlerin şehrin öbür ucundan duyulsa da, boğazına gömülen çığlıkların göklere güç verip dünyanın üzerinde şimşekler çaktırsa da... Herkes yaşıyor. Zaman durmuyor mesela. Zaman durmuyor. Zaman durmaz. O an geldiğinde anlıyorsun bunu. O an, o saniye gayet bilinçli bir şekilde bir kara deliğe kapılıp yok olma isteğin ne kadar gerçekçi ya da içten olursa olsun, bu bir gerçek. Zaman durmuyor. Sen bunu yaşadın, bu dünyanı başına yıktı ve senin için artık nefes alınabilecek bir hayat kalmadı belki ama insanlar yaşıyor. Ve senin de devam etmen lazım. ''Devam etmelisin.''
Bazen bilmek, saklı kalmasından daha çok yakmaz mıydı canını? Bu yüzden izin vermez miydin zehrin toprağa akıp, kaybolmasına? Ama sonra... Çürümez miydi o toprak? Küsmez miydi, hasat zamanı?
Burası Soyhan'dı. Burası ülkenin en karanlık şehriydi.
Ne yapacağınızı bilmediğiniz bazı anlar olurdu. Önceden de aynı şeyi düşündüğünüzü bildikçe asıl sorununbu seferki olduğunu söylerdiniz kendiize ama her seferinde olması gereken bir döngü gibi tekrarlanırdı bu, fark etmezdiniz. Çünkü ne istediğinden emin olmayan insanlar emin olmadığı şeyin de alakadar olduğu bir olayda hiçbir zaman ne yapacağını bilemezdi. Onlara bir labirent gibi görünürdü olay, duvarların senin bir karara varamadığın her saniye yer değiştirdiği ve bu işin içinden çıkamayacağını düşündüğün bir hale getirdiği.
Sayfa 3 - epsilon yayınevi
Reklam