SEDA YILMAZ

Veda etmiyorum
"Annem dönüp bana baktı, hafifçe gülümsedi ve avucuyla yanağımı okşadı. Ardından saçlarımı, omuzumu, ve sırtımı da sırayla okşadı. İçimi sızlatan bu sevgisinin iliklerime kadar işlediğini hatırlıyorum. İnsanın iliğini donduran, yüreğini daraltan... O zaman anladım... Sevginin ne korkunç bir ızdırap olduğunu."
Sayfa 253·Kitabı okudu
1000Kitap